આળસ તજને રે જીવ અભાગી

આળસ તુજને રે જીવ અભાગી, તારી પૂઠે રહ્યો જમ લાગી.

શે સુખે તું સૂતો શૈયામાં, તજ નિદ્રા હતભાગી;

સાવધ થૈ જરા જોને વિમાસી, ગ્યા બારપરે બે વાગી. – તારી૦

બાળ યુવા ખોઈ ફેલ ફિતૂરમાં, આવી જરા ઝટ લાગી;

કાંઈક કર કર સુકૃત સમજી, મમતા વિષય પરિત્યાગી. – તારી૦

નિશ્ચય જાણજે અવિચળ આંહી, રહેવું નથી રસ રાગી

આજકાલ કે માસ છમાસે, જવું જરૂર તન ત્યાગી. – તારી૦

ભવજળ તારણ અધમ ઓધારણ, કારણ કરણ સુહાગી;

‘ગૌરીશ’નું ધર ધ્યાન નિરંતર, અંતર થઈ અનુરાગી. – તારી૦

Aalas tajne re jiv abhagi